De 3-0 thuisnederlaag tegen Nottingham Forest op zaterdag markeert het dieptepunt van een zorgwekkende reeks die de reputatie van Arne Slot en de ambities van Liverpool zwaar op de proef stelt.
Clubvoorzitter Tom Werner was persoonlijk aanwezig op Anfield om de wanprestatie van dichtbij mee te maken. Voor het eerst in jaren oogde Liverpool kwetsbaar, stuurloos en zonder strijdlust. Slot kon het na afloop niet verbergen.
“Hoe slecht het was, is moeilijk te meten. Maar het was héél slecht.”
Met zes nederlagen in de laatste zeven competitieduels heeft Liverpool even vaak verloren als in de 58 wedstrijden daarvoor. Twee van die nederlagen kwamen op Anfield, waar het team voorheen vrijwel onverslaanbaar leek. De magie, het momentum en de mentale weerbaarheid van vorig seizoen lijken als sneeuw voor de zon verdwenen.
De vraag is niet langer of Liverpool nog kampioen kan worden, maar of het nog Champions League-voetbal kan veiligstellen. Met de ploeg inmiddels op de elfde plaats en met elf punten achterstand op koploper Arsenal, is de realiteit dat Liverpool dit jaar om plaats vier zal moeten vechten.
Terug naar de tekentafel
De forse investeringen van afgelopen zomer, in totaal goed voor meer dan €500 miljoen, hebben voorlopig weinig opgeleverd. Spits Alexander Isak kwam voor €140 miljoen over van Newcastle United, hij is de belichaming van die flop. Blessuregevoelig, weinig betrokken bij het spel en volledig onzichtbaar tegen Forest. Zijn vervanging na 68 minuten kwam als een opluchting.
Florian Wirtz werd aangetrokken voor €130 miljoen. De Duitser maakte nog altijd geen doelpunt of assist in de Premier League. Zaterdag ontbrak hij wegens een blessure, maar gezien het vertoon van zijn ploeggenoten had dat zomaar een geluk bij een ongeluk kunnen zijn.
Oud-Arsenal speler Martin Keown zat als analist bij de BBC, de verdediger die deel uitmaakte van de Invincibles hield zich niet in.
“De wielen vallen er nu echt af bij Arne Slot. Hij heeft een elftal overgenomen van Klopp, geprobeerd zijn stempel te drukken, maar hij heeft €500 miljoen uitgegeven en ze gaan achteruit.”
Arne Slot hield zich staande voor de camera, maar zijn woorden klonken moedeloos.
“Als het goed gaat of slecht gaat, het is mijn verantwoordelijkheid. Ik heb wat dingen geprobeerd aan te passen, maar dat heeft niet gewerkt.”
Zijn tactische ingreep om verdediger Konaté te wisselen voor spits Hugo Ekitike in de 55e minuut, deed wanhopig aan. De verdediging had op dat moment al doelpunten geïncasseerd van Murillo uit een corner, Nicola Savona slechts 39 seconden na rust en Morgan Gibbs-White, die het slotakkoord verzorgde.
Virgil van Dijk sprak zijn frustraties uit na afloop en riep op om “terug te gaan naar de tekentafel”. Daar lijkt de tijd inderdaad rijp voor, want Liverpool is nauwelijks nog te herkennen. Wat vorig seizoen nog een team was dat vocht tot het einde, oogt nu slap, richtingloos en mentaal gebroken.
Liverpool verliest voor de eerste keer sinds 1965 twee thuiswedstrijden op rij met drie of meer doelpunten verschil. The Reds incasseerden al negen tegendoelpunten uit standaardsituaties, exclusief strafschoppen, evenveel als in het hele vorige seizoen. Ook werden er pas 18 punten uit 12 wedstrijden verdiend, vergelijkbaar met rampseizoenen als 2014-15.
Veel fans verlieten Anfield voortijdig. Niet uit woede, maar uit gelatenheid. Geen fluitconcerten, geen boegeroep, alleen stilte. De geloof in een comeback, in magie op Anfield, lijkt even weg.
Het is nog te vroeg om het tijdperk-Slot af te schrijven. Zijn prestaties vorig seizoen leveren hem krediet op, maar de realiteit van de Premier League is meedogenloos. Zonder snelle verbetering zal die druk omslaan in onvermijdelijke twijfel. En mocht de neerwaartse spiraal aanhouden, dan zullen de geruchten rond zijn positie aan kracht winnen, ongeacht de verdiensten uit het verleden.
